Jednak się da. Mam ustawioną zmianę hasła co 31 dni. Pech chciał, że nie dawno hasło wygasło akurat wtedy gdy nie miałem dostępu fizycznego do komputera. Zmiana hasła via ssh nie bardzo była możliwa. Wczoraj wygooglałem rozwiązanie tego problemu.

Uśmiechnięty dzień

160km, kilka godzin w samochodzie, szukanie ulicy, kilka strachów na drodze - uśmiech bezcenny.

kilka godzin pobierania pliku, kilka mail z poradnictwem, postawienie serwera FTP w 4 minuty - podziękowanie bezcenne.

W końcu udało mi się przepisać do końca całą usługę która od jakiegoś czasu prowadzę. Mowa o wysyłaniu różnych informacji, do znajomych, via sms.

Do niedawna była to prognoza pogody na dzień dzisiejszy, prognoza na jutro, aktualne imieniny. Do co niektórych użytkowników wysyłam kurs walut, kurs akcji. Dodatkowo działało proste przypomnienie. Wszystko to działa na... skryptach basha ;) które uruchomione są na screenie. Nawet ładnie działało, ale dodanie informacji o kursie walut dla wszystkich użytkowników byłoby już dość trudne. Postanowiłem więc to przepisać od nowa, przy okazji poznać coś nowego. Panel był bardzo prosty i nie pozwalał na większą konfiguracji, w dodatku napisany z użyciem PHP.

Zacząłem jeszcze przed wakacjami pisać zaczątki nowej wersji systemu. Zacząłem w nieszczęsnym PHP, którego nie cierpię i nadal nie umiem na tyle by się nie irytować każdym błędem. Na szczęście na jogu Jarka Zgody zauważyłem znaczek Django. Pythonowy web framework w którym tworzenie to przyjemność. Zresztą jak każde kodowanie w pythonie. Panel administracyjny razem z całą stroną napędza django, sam backend napisany jest w pythonie. Chyba udało mi się maksymalnie zmodularyzować budowę. Usługi są w formie wtyczek, konfiguracja usług znajduje się w bazie. Na razie wszystko działa, choć można powiedzieć, że jest to wczesna beta.

Obecnie oprócz pogody dla dowolnego zdefiniowanego miasta, imienin działa jeszcze Kurs Akcji, Kurs Walut i Przypomnienia. Prawie gotowa jest wtyczka o powiadomieniach o nowych mailach.

Czego ciekawego się nauczyłem. Zgłębiłem jeszcze bardziej python. Poznałem django i... HTMLParser. W końcu jakoś trzeba było sobie radzić bez shellowego seda, grepa i lynxa.

Jak na razie DEBUG ustawiony na True, ciekawe ile błędów jeszcze wyłapie..

Dziwne pytania z testu:

• Jak często uświadamiasz sobie, że przebywasz w sieci dłużej, niż pierwotnie zamierzałaś/eś? - nie ustawiam sobie timera na 15 minut, jak potrzebuje to wchodzę
• Jak często uświadamiasz sobie, że myślisz o tym, kiedy znów będziesz w sieci? - komputer z przeglądarką jest przez cały dzień włączony, po co mam myśleć kiedy będę skoro mogę być w każdej chwili
• Jak często czujesz się zaabsorbowana/y Internetem gdy jesteś off-line lub fantazjujesz na temat bycia on-line? - jak śpie nie interesuje się tym dlaczego jestem off-line, jak coś robie z dala od klawiatury też się tym nie interesuje, mam inne zajęcie. Co to znaczy w ogóle być off-line.
• Jak często zdarza ci się mówić: "jeszcze tylko kilka minut", gdy jesteś w sieci? - z dial-up'a korzystam czy jak
• Jak często próbowałaś/eś bez powodzenia zredukować długość trwania sesji w Internecie? - sesja trwa wtedy kiedy potrzebuje, po co mam redukować
• Jak często zauważasz, że musisz wydłużać czas spędzany w Internecie aby osiągnąć satysfakcję z korzystania z sieci? - ciekawe od kiedy to korzystanie z sieci daję jakąś satysfakcje

Dobra reklama reklama Novell'a zachęcająca do przejścia na Linuksa :-)

Po 1h zastanawiania się dlaczego też poprawiany kod zachowuje się cały czas tak samo, doprowadzenia się do stanu w którym sprawdza się najbzdurniejsze rzeczy, spojrzałem na znak zachęty powłoki i... spadłem z krzesła.

[teodor@zosia djprojects]$

co oznaczało tylko jedno, nie poprawiam na lokalnym komputerze a sprawdzam jak najbardziej na lokalnym. Już nawet maila na grupę naskrobałem. Czas na dawkę kofeiny.

Chwile temu notka zaginęła po wysłaniu, coś się psuje czy jak..

Od jakiegoś czasu w mediach, czy to publicznych czy też czysto niepublicznych, pojawiało się magiczne słowo pijar lub piar. W pierwszym momencie pomyślałem, że chodzi o jakiegoś konesera piwa lub innych napojów. Zajrzałem do Słownika języka polskiego, Słownika wyrazów obcych. Okazało się, że Ci pijarzy to zakonnicy, tylko co oni mają wspólnego z czernią i polityką. Raczej nie tego szukałem.

W sukurs przyszło oczywiście Google. Tajemniczy pijar a właściwie pi-ar to nic innego jak angielski skrót PR w fonetycznym zapisie. Co za paskudny potworek językowy, takiego jeszcze nie doświadczyłem. Jakby nie można było używać specjalista od wizerunku lub też innego, lepiej osadzonego w naszym języku, określenia. Szkoda naszego pięknego języka na takie brzydactwa...

Nawet mi się podoba, zdecydowanie milsza zabawa z tymi zwierzakami niż z klawiszami na klawiaturze. W stadninie uczą wszystkiego, od czyszczenia konia, zakładania siodła (wcale to takie proste nie jest), ogłowia do samej techniki jazdy.

Siostra już podobno całkiem ładnie jeździ. Mi to jakoś powoli wychodzi, trochę ciężko oderwać się od tego siodła. Szczególnie że dużo czasu przykuty jestem do krzesła ;) a wskaźnik BMI tak piechotą idzie w pod góre. Najgorzej jak się wypadnie z rytmu, jak sprężynka się wtedy można czuć. Tia może jakoś do końca wakacji nauczę się w miarę jeździć. Trochę zdjęć z naszych wycieczek.

Po raz kolejny, jeden z moich ulubionych filmów: Polowanie na Czerwony Październik na TVN właśnie jest.

Rasa drapieżców stanowi zbiór felietonów pisanych od maja 2004 do lutego 2006 roku przez nieżyjącego już niestety Stanisława Lema.

Lem pisze o wszystkim, prawdziwy człowiek renesansu interesujący się zarówno literaturą, polityką jak i techniką. Felietony stanowią właściwie dwuletnią kronikę zdarzeń. Krytycznie oceniał polską scenę polityczną, a raczej jej mizerie i właściwie brak. Bardzo dużo uwagi poświecił na stosunku polsko-rosyjsko-niemiecki, na znaczenie jakie odgrywa wolna Ukraina. Pisał też o Iraku, krytykując przy tym Busha i całą administracje USA. Oprócz ogólnej polityki, zawarł również swój komentarz do młodej polskiej literatury, wspominał zmarłego Czesława Miłosza jak i Jana Pawła II.

Twórca Solarisa do końca (ostatni tekst z lutego 2006) pozostał uważnym i dociekliwy obserwatorem tego świata.

5/5