Motyl i skafanderScaphandre et le papillon, Le

Wspaniały film, wzruszająca poetycka opowieść z dawką realizmu. Co na tą wspaniałość się składa, po pierwsze to zdjęcia Michała Kamińskiego, dosłownie zanurzamy się w świat widziany z perspektywy głównego bohatera. Realistycznie aż do bólu a przy tym w odpowiednich momentach pojawiają się obrazy niczym z baśni. Gra kamery stanowi integralną części filmu.

Fabuła nie przytłacza, udało się. Mimo trudnego tematu, nie jesteśmy zmuszani do współczucia. Wybór pozostawiono widzowi. Dostajemy za to możliwość bycia obok czy wręcz odczuwać to co bohater tej opowieści, patrzeć na świat przez pryzmat jego umysłu. Może nazbyt śmiałe porównanie, ale projekcja przypomina gry FPS.

Całość pokazuję, że jesteśmy w stanie poradzić sobie w każdej nawet najbardziej ekstremalnej sytuacji. Przebija się jakiś optymizm, nawet pewnego rodzaju radość z tego co jeszcze pozostało. Film jest trochę podobny do Porozmawiaj z Nią Almodovara. Choć tu jakoś lepiej się to oglądało.

gdzieś tak podczas projekcji pojawiają się hasła dość oczywiste jak Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą czy żyj chwilą

10/10